BİZDE KÖPRÜ İNŞA EDEN MARANGOZ OLALIM
Yıllar önce babalarından miras olarak kalan bir mezrada iki kardeş yaşarlarmış. Günün birinde iki kardeş küçük bir konu yüzünden tatsızlık yaşarlar ve iki hafta sonra tatsızlıkları büyür ve birbirleriyle artık konuşmaz olurlar. Bir gün büyük kardeşin kapısını iş aramakta olan bir marangoz çalar, kapıyı açan kardeşin karşısında marangoz ona, ben iş arıyorum bu mezrada bana iş çıkabileceğini düşündüm ve kapınızı çaldım der,. Çiftçilikle uğraşan kardeş ona çok iyi oldu bende işçi tutmak istiyordum. şu karşıdaki ev benim küçük kardeşimin evidir ve küsüz. kardeşim evlerimizin arasında kanal açtı ve nehrin suyunu o kanala akıttı, sanırım bana küs olduğundan onu yaptı ve sende depodaki odunlarla ikimizin evinin arasında yüksek bir set oluştur ben onun yüzünü bir daha görmek istemiyorum diye söyler . Sabah olduğunda marangoz işe koyulur çiftçi marangoza ben kasabaya iniyorum söyleyerek oradan ayrılır. Akşam eve döndüğünde ortada setin olmadığı nı ve onun yerine bir köprü inşa edildiğini görünce çok sinirlenir. köprüyü gören küçük kardeş köprüyü büyük kardeşin yaptırdığını sanır ve köprüden geçerek büyük kardeşine sarılır ve kanaldan dolayı özür diler büyük kardeş marangoza teşekkür eder ve birkaç gün misafirleri olmasını ister marangozda çok isterdim ama daha çok yapılacak köprüler var der ve oradan ayrılır.